Jednym z elementów przyjętej w piątek 19 lipca 2019 r. przez Sejm ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych jest nowelizacja przepisów ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, której nazwa po nowelizacji będzie brzmieć Ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

W ramach zmian, które mają zacząć obowiązywać od 1 stycznia 2020 r. jest zróżnicowanie kwoty zryczałtowanej rekompensaty z tytułu kosztów dochodzenia wierzytelności, która aktualnie wynosi równowartość 40 Euro, niezależnie od wartości wierzytelności.

Wzorem prawa irlandzkiego ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie 3 stopni wysokości rekompensaty powiązanych ściśle z wysokością świadczenia pieniężnego należnego wierzycielowi. Rekompensata za koszty odzyskiwania wierzytelności po wejściu w życie znowelizowanego art. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych / o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych będzie przysługiwała w następujących wartościach:

  • 40 euro – w przypadku, gdy wartość świadczenia pieniężnego nie przekracza 5000 zł,
  • 70 euro – w przypadku, gdy wartość świadczenia pieniężnego jest wyższa niż 5000 zł, ale niższa niż 50.000 zł,
  • 100 euro – w przypadku, gdy wartość świadczenia pieniężnego jest równa lub wyższa od 50.000,00 zł

Sposób wyliczenia równowartości kwoty rekompensaty pozostanie bez zmian tj. nadal będzie ona ustalana przy zastosowaniu kuru średniego euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne.

Poza uzależnieniem wysokości ryczałtu rekompensaty od wartości świadczenia pieniężnego, na mocy nowo wprowadzonego art. 10 ust. 4 umowy ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych / o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych roszczenie stanie się on niezbywalny.

Zgodnie z przepisami intertemporalnymi nowe przepisy regulujące wartość rekompensaty będą mieć zastosowanie do wierzytelności, które staną się wymagalne po dniu 1 stycznia 2020 r. Do wierzytelności, których termin wymagalności nadszedł przed tym dniem zastosowanie będą miały dotychczasowe przepisy.