Służebność przesyłu stanowi szczególny rodzaj służebności czynnej przysługującej przedsiębiorcy przesyłowemu dającej prawo do korzystania z nieruchomości w celu zapewniania właściwego funkcjonowania urządzeń przesyłowych.

W podjętej z dniem 16 maja 2017 r. Uchwale 7 Sędziów Sądu Najwyższego ( sygn. akt III CZP 101/16) Sąd Najwyższy rozstrzygnięto budzące wątpliwości w orzecznictwie zagadnienie prawne w przedmiocie dopuszczalności ustanowienia służebności przesyłu na prawie użytkowania wieczystego.

Użytkownik wieczysty zgodnie z dyspozycją art. 233 kodeksu cywilnego uprawniony jest do rozporządzania swoim prawem, w tym do obciążenia go służebnością. Artykuł 3051 kodeksu cywilnego regulujący zasady ustanawiania służebności przesyłu znajduje wówczas odpowiednie zastosowanie.

Doniosłe znaczenie dla praktyki ma również odpowiedź SN na drugie z przedstawionych zagadnień prawnych, bowiem w dalszej treści uchwały SN jednoznacznie wskazał, iż użytkownik wieczysty nie może skutecznie żądać ustanowienia takiej służebności, jeżeli urządzenia przesyłowe zostały zainstalowane przez przedsiębiorstwo państwowe w okresie obowiązywania zasady jednolitej własności państwowej oraz nieruchomości stanowiła własność Skarbu Państwa przed oddaniem jej w użytkowanie wieczyste.

Tym samym podjęta przez SN uchwała zamyka użytkownikom wieczystym możliwości ubiegania się o roszczenia związane ze „starymi” urządzeniami przesyłowymi, które zostały posadowione na gruncie Skarbu Państwa, który następnie został oddany w użytkowanie wieczyste. Uchwała znajdzie zatem zastosowanie wobec nowych powstałych po 1989 r. urządzeń przesyłowych, a także umożliwi przedsiębiorcą wytyczenie mających dopiero powstać tras przesyłowych z uwzględnieniem nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste.