Problemy mogą czekać polskich przedsiębiorców, którzy korzystają z zagranicznych porównywarek cenowych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 9 maja 2018 r. (nr 0114-KDIP2-1.4010.58.2018.2.AJ) stwierdził, że przy wypłacie wynagrodzenia na rzecz zagranicznego przedsiębiorcy za korzystanie z usług internetowych porównywarek cenowych należy potrącić w Polsce 20-proc. podatek u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli polski podatnik nie dysponuje ważnym certyfikatem rezydencji zagranicznego przedsiębiorcy.

Interpretacja dotyczyła porównywarek cenowych, które na zlecenie wyszukują najkorzystniejsze oferty wybranych towarów lub usług wraz z dotyczącymi ich opiniami klientów. Przedsiębiorca wyjaśnił, że umieścił swój produkt w bazie zagranicznej porównywarki cenowej i zgodnie z umową płacił jej za efekt, tj. każde kliknięcie zainteresowanego klienta. Zdaniem przedsiębiorcy, nie musiał potrącać w Polsce 20-proc. podatku u źródła, bo nie są to w ogóle usługi reklamowe lub „podobnego rodzaju”, które są opodatkowane na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej korzystanie z porównywarek cenowych stanowi element internetowego marketingu i nie różni się od reklam multimedialnych, internetowych ogłoszeń reklamowych czy masowo wysyłanych e-maili reklamowych. Tym samym przedsiębiorca musi potrącić 20 proc. wynagrodzenia wypłacanego za granicą.

Warto zwrócić uwagę, że podatek u źródła obowiązani są pobierać polscy przedsiębiorcy od wynagrodzeń wypłacanych na rzecz zagranicznych podmiotów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze. Przepisy dot. pobierania tego podatku stosuje się jednak z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska. Jeżeli umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania przewiduje niższą stawkę podatku lub zwolnienie z podatku, postanowienia tej umowy stosuje się pod warunkiem, że polski podatnik posiada ważny certyfikat rezydencji wydany dla zagranicznego podmiotu. Certyfikat rezydencji potwierdza miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych.