Spis treści:
1. Jakie korzyści podatkowe daje leasing operacyjny?
2. Czy zgłaszać schemat podatkowy przy leasingu operacyjnym?
Minister Finansów wydał pierwszą interpretację ogólną, która porusza temat kwalifikacji umów leasingu operacyjnego na gruncie przepisów o schematach podatkowych (interpretacja Ogólna Nr DTS5.8092.4.2024 Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2024 r. w sprawie kwalifikacji umów leasingu operacyjnego na gruncie przepisów o schematach podatkowych). Wielu leasingodawców na wszelki wypadek raportuje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacje o schemacie podatkowym (tzw. MDR) przy zawieraniu umów leasingu samochodów osobowych z przedsiębiorcami, chociaż zdaniem ekspertów przy standardowych umowach leasingu zakrawa to o absurd. Czy interpretacja ogólna cokolwiek wyjaśniła w tym temacie?
Jakie korzyści podatkowe daje leasing operacyjny?
Leasing operacyjny to powszechna forma finansowania zakupu m.in. samochodów osobowych, ale też innych środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów. Leasing daje pewne korzyści podatkowe, bo np. raty leasingowe (choć nie wszystkie) można zaliczać do kosztów uzyskania przychodów, włącznie z ratą wstępną – odmiennie od zakupu samochodu za gotówkę (w przypadku zakupu za gotówkę zaliczenie w koszty podatkowe następuje poprzez miesięczne odpisy amortyzacyjne). Jeśli więc przedsiębiorca wybiera leasing zamiast np. zakupu samochodu za gotówkę, to może to być uznane za schemat podatkowy, służący optymalizacji podatkowej.

Czy zgłaszać schemat podatkowy przy leasingu operacyjnym?
W interpretacji ogólnej Minister Finansów wskazał, że jeśli leasingodawca:
1) zaoferował klientowi ten model finansowania (mimo, że klient początkowo planował zawrzeć innego rodzaju umowę), ale z uwagi na przedstawienie klientowi korzyści podatkowych, klient zdecydował się jednak na leasing operacyjny;
2) posiada informację o zawarciu umowy głównie z uwagi na korzyści podatkowe (np. klient sam złoży takie oświadczenie lub leasingodawca jest podmiotem powiązanym z korzystającym);
3) zdaje sobie sprawę (lub powinien zdawać sobie sprawę), że klient żąda ustalenia takich postanowień umownych, które jednoznacznie na taki cel wskazują (np. poprzez ustalenie niespotykanych postanowień umownych przez ustalenie szczególnie wysokiej opłaty wstępnej, której nie oczekiwałby działający racjonalnie przedsiębiorca)
– to należy uznać, że mogło zostać spełnione kryterium głównej korzyści – tym samym będą spełnione warunki do uznania takiego uzgodnienia za schemat podatkowy podlegający raportowaniu do Szefa KAS.
Natomiast jeśli leasingodawca przykładowo:
1) nie zna motywacji zawarcia tego typu umowy przez klienta (korzystającego);
2) umowa jest umową o standardowym kształcie (np. typowa wysokość opłaty, standardowy okres na jaki została zawarta itp.);
– to nie ma przesłanek do uznania, że przy zawarciu umowy leasingu operacyjnego zostało spełnione kryterium głównej korzyści – w konsekwencji nie będą spełnione warunki do uznania takiego uzgodnienia za schemat podatkowy (niespełnienie przesłanek z art. 86a § 1 pkt 10 Ordynacji podatkowej).
Niestety lektura interpretacji ogólnej nie daje jednolitej odpowiedzi na to, czy zgłaszać leasing operacyjny jako schemat podatkowy, zaś odpowiedzialność za prawidłową kwalifikację leasingu operacyjnego jako schematu podatkowego nadal spoczywa na podatnikach. Interpretację ogólną możemy traktować jako wskazówkę, przydatną przy analizowaniu problemu raportowania MDR umów leasingu.