Od początku wprowadzenia w/w przepisów, dotyczących usług społecznych wątpliwości budzi kwestia wnoszenia odwołań do Krajowej Izby Odwoławczej w przypadku, gdy wartość tych postępowań jest mniejsza niż 750 000 euro. Urząd Zamówień Publicznych stoi na stanowisku, że wykonawcy uczestniczącemu w takim postępowaniu nie przysługuje odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej. Odmienne stanowisko zajęła KIO
w wyroku z dnia 27 czerwca 2017 r., KIO 1127/17 uznając, że dopuszczalne jest wniesienie odwołania
w postępowaniu na usługi społeczne o wartości mniejszej niż 750 000 euro. Stanowisko Izby potwierdził Sąd Okręgowy w Olsztynie, który w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2017 roku wskazał, że w postępowaniach tego rodzaju wnoszenie środków ochrony prawnej jest dopuszczalne, a ograniczenia w tym zakresie wynikają jedynie z art. 180 ust. 2 ustawy – Prawo zamówień publicznych (postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 25 sierpnia 2017 r., IX Ca 807/17).

                Pomimo powołanego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego, Krajowa Izba Odwoławcza w ostatnich orzeczeniach zajmuje jednak stanowisko zbieżne z zapatrywaniem Prezesa UZP.

                W postanowieniach z dnia 9, 13 listopada, 13 grudnia oraz 4 stycznia 2018 roku, KIO odrzuciła odwołania wniesione w postępowaniach na usługi społeczne o wartości poniżej 750 000 euro.

                Izba uznała, że Wykonawcom nie przysługują środki ochrony prawnej w tego rodzaju postępowaniach. Izba wskazała, że art. 138o ustawy Pzp stanowi odrębną podstawę udzielania zamówienia na usługi społeczne poniżej progów, o których mowa w art. 138g ust. 1 ustawy Pzp. W konsekwencji powyższego Zamawiającego
w żaden sposób nie wiążą przepisy ustawy – w tym również przepisy odnoszące się do środków ochrony prawnej – a Zamawiający ma swobodę w określaniu szczegółowych rozwiązań w ramach prowadzonej procedury. Zauważenia również wymaga, że procedura udzielania zamówień publicznych na usługi społeczne w oparciu o art. 138o ustawy Pzp, tworzona jest przez samego Zamawiającego, tym samym nie jest procedurą opartą na ustawie Prawo zamówień publicznych, choć Zamawiający uprawniony jest do zastosowania instytucji przewidzianych
w ustawie, jednak owa procedura stosowana przez Zamawiającego nie będzie procedurą określoną ustawą
– a jedynie procedurą własną Zamawiającego (postanowienie KIO z dnia 4 stycznia 2018 r., sygn. akt: KIO 2697/17, postanowienie KIO z dnia 9 listopada 2017 r. KIO 2283/17, postanowienie z dnia 13 grudnia 2017 r., KIO 2579/17, postanowienie z dnia 13 listopada 2017 r., KIO 2339/17).

                Tym samym, postępowania na usługi społeczne poniżej 750 000 euro wydają się nie podlegać obecnie żadnej kontroli.